" جهانی شدن" واقعه در حال گسترشی است که بتدریج تمام جنبه های زندگی ملتها و بویژه اقتصاد آنها را تحت تاثیر قرار داده و دامنه و عمق این تاثیرگذاری رو به افزایش است.کشورها در مواجعه با پدیده «جهانی شدن» اقتصاد، می توانند یکی از دو رویکرد برخورد فعالانه یا منفعلانه را برگزینند. رویکرد "منفعلانه" می تواند شامل انکار واقعیت «جهانی شدن» اقتصاد یا «بی برنامگی» در مقابل آن باشد. نتیجه قطعی چنین رویکردی انزوای اقتصادی، گسترش وابستگی و سیطره کشورهای توسعه یافته بر بازارهای کشورهای در حال توسعه می باشد.

رویکرد "تعامل فعال" با پدیده جهانی شدن اقتصاد تنها گزینه ای است که نه تنها می تواند مانع از انزوای اقتصادهای در حال توسعه شود، بلکه موجب گسترش سهم آنها در اقتصاد جهانی می گردد. خوشبختانه این واقعیت در تدوین برنامه چشم انداز بیست ساله ایران اسلامی مورد توجه قرار گرفته و تعامل با اقتصاد جهانی بعنوان بخشی از اهداف چشم انداز مورد تاکید قرار گرفته است.
یکی از ویژگی های جهانی شدن این است که دیگر حاشیه امنی برای صنایع غیر رقابتی حتی در بازارهای داخلی وجود نداشته و محصولات رقابتی رقبا می تواند در مناطق و کشورهای بسیار دور دست تولید شود و به درون منازل تولید کنندگان غیررقابتی نفوذ نموده و مورد مصرف قرر گیرد. بنابراین رقابت پذیرسازی صنایع دیگر یک انتخاب نبوده و نیاز اساسی و شرط بقاء و ماندگاری امروز و فردای بنگاههای صنعتی ایران در کنار صنایع و بنگاه های جهانی می باشد و بخش صنعت بعنوان یکی از مهمترین بخش های اقتصادی کشور ما می تواند از طریق «رقابت پذیری» صنایع نقش موثری در تعامل فعال با اقتصاد جهانی بر عهده گیرد،
با وجود صنایع رقابت پذیر است که می توان انتظار داشت:
- سطح اشتغال نیروی کار صنعتی حفظ و توسعه یافته و اهداف توسعه اشتغال محقق شود.
- کیفیت محصولات و خدمات افزایش یافته و قیمت آنها کاهش یابد.
- صادرات محصولات و خدمات صنعتی افزایش یافته و واردات آنها کاهش یابد.
- صرفه جوئی ارزی صنایع و نیز درآمد ارزی آنها توسعه یابد.
- سهم صنعت در توسعه اقتصادی و در نتیجه سطح رفاه جامعه افزایش یابد.
برای رقابت پذیری صنایع، اراده، اهتمام و پشتیبانی جمعی تمام تصمیم گیران و تصمیم سازان در سطوح ملی، منطقه ای و بنگاهی مورد نیاز است.
- مدیران بنگاه های صنعتی می باید از طریق آموزش پرسنل، بهینه سازی فرآیندها، بهبود کیفیت محصولات و خدمات، کاهش هزینه ها و آگاهی مستمر از نیازهای روز مشتریان به رقابت پذیری صنایع کمک کنند.
- مدیران، تصمیم گیران و تصمیم سازان در سطح ملی و منطقه ای در قوای سه گانه کشوری می توانند از طریق تدوین قوانین و مقررات رقابتی و حمایتی و نظارت و اجرای موثر آنها فضای کسب و کار پیش برنده ای را که موجب رقابتی شدن صنایع می گردد فراهم آورند.

رحیم احسانی